SIDEBAR

Het einde van de noctilucent nacht

jul 04 2017

Lichtgevende nachtwolken, prachtig zijn ze. Maar aan alle mooie nachtjes komt een einde. Gelukkig maar, want het was al vermoeiend genoeg. De hele nacht letterlijk en figuurlijk dien je gefocust te blijven om die prachtige wolken zo goed mogelijk in beeld te brengen. Dat voel je de volgende dag, zowel mentaal als fysiek. Toch heb je spijt wanneer je het moment meemaakt waarop het einde van de noctilucent nacht nadert.

Laten we eerst nog even midden de nacht induiken, om te kijken hoe mooi de noctilucent wolken wel zijn!

Rond 4.30 uur naderde het einde van deze mooie nacht. De kleuren in de lucht werden nog intenser, zelfs zo intens dat ik ze zelden heb gezien in België. Hetgeen ik te zien kreeg was een symbiose van de noctilucent wolken met een intense gloed van de opkomende zon. De mist die boven het landschap hing en de afgetekende silhouetten van de bomen, zorgden voor extra sfeer. Dan maar te zeggen dat dit slechts een foto is. Daar staan is toch nog een heel andere beleving, zeker met de nachtzwaluw die nog van dichtbij aan het roepen was.

De noctilucent wolken verdwenen als het ware… Uiteraard waren ze er nog wel, maar de zon stond te hoog om nu haar licht erop te laten vallen. Opeens verdween de mesosfeer, en doken de wolken van de troposfeer op: de cirruswolken. Deze werden op hun beurt langs onder verlicht door de zon. Ik had geluk dat ik op de juiste plek stond, want lang heb je zo’n licht niet. Laten we zeggen een tiental minuten. Reken daarvan één, maximum twee minuten waarop dat licht het meest intens en dus het best is.

Zoals Johan Cruijff al eens in het Cruijffiaans sprak: “Elk nadeel heb zijn voordeel.” Ik moest niet meer opstaan om aan macrofotografie te doen, want ik was al wakker. Hoe leuk is dat! Maar tegelijk vermoeiend! Dat uurtje extra kon er nog wel bij. Op zoek naar de kanaaljuffer dus. Gezocht en gevonden. Het beest wou langs geen kanten meewerken. Of zou het toch met de vermoeidheid te maken hebben? Ik voelde de frustratie snel opkomen, en wou het bijna opgeven. De kanaaljuffer ging steeds schuin hangen wat het moeilijk maakte om een goeie scherptediepte te halen. Ik heb dan toch nog geprobeerd er het best van te maken om ook mijn camera te draaien en te keren. Resultaat was er, maar ik zou het graag nog eens overdoen. Als ik het weerbericht bekijk, kunnen er nog wel eens vermoeiende nachten aankomen!

Erythromma lindenii, kanaaljuffer

Submit a Comment

Herstel wachtwoord
Geef je e-mail adres. Een nieuw wachtwoord wordt verzonden.