SIDEBAR

Fulva party!

mei 26 2017

Wat een feest was het vandaag! De bruine korenbouten (Libellula fulva) bereikten een verzadigingspeil. Enkele jaren geleden ging ik nog naar ze op zoek als zeldzaamheid. Toen was ik al blij dat ik ze kon zien, want fotograferen lukte niet. Vanochtend kon ik ze eindelijk vlot fotograferen. Na eerst een prospectie te doen, wist ik dat het niet mis kon gaan. Of toch… je moet ze ’s morgens natuurlijk nog aantreffen. Maar dat bleek geen probleem!

Groepje slapende bruine korenbout.

Hierboven zie je een groepje van drie mannetjes die ’s ochtends nog aan het slapen zijn. De mannetjes kan je herkennen aan het blauwe achterlijf met de donkere punt. De vrouwtjes zien wel bruin, want what’s in a name… Bij het maken van de compositie van deze foto was ik aan het twijfelen de brandnetel rechts er bij te plaatsen of niet. Na even zoeken werd het antwoord: ja. Het gaf een variatie met het kleefkruit waaraan ze hangen, en gaf een andere tint aan het licht op de achtergrond. Goeie compositie of niet: het was fantastisch om te zien!

Vleugel met donkere punt van bruine korenbout.

Sommige fulva’s hebben een donkere punt aan het eind van de vleugel. Maar niet allemaal. Kijk daarvoor maar eens goed naar de foto van de slaapgroep hierboven. Bovendien hebben ze nog een ander kenmerk dat leuk is om te weten: wanneer de mannetjes al hebben gepaard zie je in het midden van het achterlijf ook een donkere vlek. Daar werden ze vastgenomen door het vrouwtje.

Bruine korenbout: vleugeldetail.

Het bleef lekker fris vanochtend. De libellen bleven dus goed hangen. Na eerst de soort in beeld te brengen, mag het wat meer  de creatieve toer op. Dan is het voor mij niet meer van belang welke soort ik fotografeer. Het beeld primeert. Ik koos voor een detail van de vleugel.

Close-up van ‘Libellula fulva’

Een detail van de ogen mocht er ook wel bij zitten. De lucht werd intussen al licht opgewarmd door de zon, wat betekent dat de lucht in beweging komt. De wind werd dus spelbreker. Het was wachten tot een moment waarop de wind wat ging liggen. Om bewegingsonscherpte te vermijden trok ik mijn ISO-waarde wat omhoog. Hierdoor kon ik beter een scherpe foto maken. De instellingen die ik hier gebruikte zijn: ISO 640, sluitertijd 1/60 seconde en diafragma F/5.6.

Het werd warmer. Wie vandaag voldoende bij bewustzijn was, heeft ongetwijfeld hetzelfde ervaren. De korenbouten deden voldoende energie op om hun vlucht te starten. Prachtig om te zien hoe ze hun vleugels opwarmen! Het duurt wel een aantal minuten met tientallen tussenpozen tot ze uiteindelijk wegvliegen. Soms blijven ze gewoon ook nog graag even in de zon hangen. Dat zie je op onderstaande foto.

Bruine korenbout in het zonlicht.

De zon was er toch al een uurtje door, en deze bruine korenbout ging er maar al te graag in hangen. Het harde licht zorgt voor meer contrast, wat direct opvalt bij deze foto in vergelijking met de vorige. Je ziet hier weer heel duidelijk aan het midden van het achterlijf, dat dit mannetje al aan zijn nageslacht heeft gedacht. Ook de donkere punt onderaan het achterlijf valt hier sterk op. Ook de vleugelaanhechting, antennes en vleugeladering zie je heel goed bij deze foto. Het zonlicht was hier al prominent aanwezig, hoewel het nog maar net 7 uur was.

Libellen kan je dus wel bij fel zonlicht fotograferen. Het levert andere beelden op, maar minder mogelijkheden dan ’s ochtends. Kijk maar om onderstaande video hoe bovenstaande fulva zijn eerste vlucht maakt.

Submit a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Herstel wachtwoord
Geef je e-mail adres. Een nieuw wachtwoord wordt verzonden.