SIDEBAR

Hoe fotografeer je een graspieper?

2 comments
mei 13 2017

Een aantal jaar geleden fotografeerde ik al gericht een graspieper. Ik zag deze altijd heen en weer bewegen over de paaltjes en prikkeldraad langs een weiland, en dat leek me de ideale kans om hem te fotograferen. Ik probeerde het toen vanuit de auto; zowel door te blijven staan als wat heen en weer te rijden. Het wou niet baten, want telkens ik in de buurt kwam was de vogel gaan vliegen. Het lukt niet elke keer om vogels succesvol te fotograferen, daarom deel ik deze ervaring.

Toen besloot ik eens schuilhut op te stellen. Ik heb zo’n plooihut met ingemaakte stoel die je snel hebt opgesteld in het veld. Ik koos er één paaltje uit, en besloot te wachten tot hij kwam. Ik zat vier uur in de schuilhut om de vogel vijf seconden voor mijn lens te hebben, en enkele foto’s te maken. Precies daarom heb ik niet zoveel geduld met vogelfotografie. Ik maakte bewust geen gebruik van lokmiddelen zoals geluid of voeder. Het was immers midden in het broedseizoen, zoals nu.

Graspieper op prikkeldraad, uit het archief (april 2011).

Ik zat al een hele week met de kriebels om toch nog eens vogels te gaan fotograferen. Ze zijn heel actief momenteel, en talrijk aanwezig. Ik besloot dus nog eens een poging te doen. Ik was nog maar net aangekomen, en zag onmiddellijk een graspieper zitten. Ik reed er voorzichtig naartoe met de auto, en hij bleef mooi poseren voor de lens. De zon scheen helemaal in zijn richting, waardoor er meer dan voldoende licht was een haarscherpe foto te maken. Het gras van het weiland erachter zorgt voor de groene achtergrond.

Graspieper op een weipaal.

Daarna bleef ik goed observeren: waar gaat hij telkens zitten? De vraag is meestal simpel te beantwoorden, zonder urenlange spionage van de vogel: op de paaltjes waar stront op hangt. Ze hebben hun vaste posten die ze bezoeken. Het is dan kwestie van jezelf daar op te stellen. Ik had al wel snel door dat het deze keer wel wat makkelijker zou gaan dan die keer uit de schuilhut. Met de auto ging ik langs zo’n paaltje staan, en de vogel volgde mooi zijn traject. Ik was al op het juiste moment op de juiste plaats. Nu moest alleen de graspieper dat ook nog zijn.

Door langs zijn traject te staan passeerde hij regelmatig voorbij de lens. Bovendien keek de vogel recht tegen de zon in. Hierdoor zag hij mij minder bewegen in de auto. Dat is dus een groot voordeel om onopvallend te fotograferen: zelf in tegenlicht gaan zitten. De graspieper was ook aan het af- en aanvliegen met rupsen. Prachtig om te zien hoe hij ze in zijn bek transporteert. Soms viel er een rupsje uit zijn bek op de houten paal, maar ook dat lukte hem om deze terug op te pakken.

Graspieper op een kluit aarde in het weiland.

De graspieper zou natuurlijk niet graspieper heten, als hij zich niet in het gras of weiland zou begeven. Hier gaat hij even foerageren op een pas ingezaaide akker, waarbij de frisse beplanting groen oplicht. De afstand om hem te fotograferen wordt dan iets groter. Het succes ligt hierbij dus aanzienlijk lager. Vooral omdat ik hier ook de momenten afwacht waarop hij op een verhoogje gaat zitten, zoals deze kluit aarde.

De herhaling van de paaltjes zorgt voor diepte.

Veel vogelfoto’s zijn horizontaal genomen, omdat het nu eenmaal makkelijker is om zo je camera te bedienen. Toch had ik de tijd om ook verticale beelden te maken. Toen de graspieper wat verder op een paaltje ging zitten, wou ik deze kans niet laten schieten. De opeenvolging van paaltjes en het effect van scherpte en onscherpte creëert een natuurlijke diepte in dit beeld.

Ook de andere keer toen hij op een paaltje ging zitten vlakbij een spinnenweb, was ik heel blij dat ik de foto op die plek kon maken.

Graspieper op paaltje bij spinnenweb.

De ene keer lukt het dus perfect uit de auto, de andere keer niet. Toch schoot me al een nieuw plan te binnen voor een volgende reeks foto’s van de graspiepers. Langs een paaltje groeit er wilde peen. Momenteel staat deze nog wat te laag, want de graspieper gaat natuurlijk op het paaltje zitten en niet op de plant. Het zou mooi zijn hem zo te kunnen fotograferen, met de bloemschermen van de wilde peen rondom hem.

Tips om een graspieper te fotograferen:

  • Observeer zijn traject en zoek paaltjes met stront.
  • Zorg dat je zelf in tegenlicht staat, dan val je niet zo op.
  • Kies de juiste strategie: schuilhut of auto.
  • Wacht even tot hij op een verhoogje zit als hij zich op een akker begeeft.

En nog een raad: probeer niet alleen mooie foto’s te maken. Geniet er ook van hoe prachtig ze in de lucht opstijgen, zingen, blijven hangen en terug naar beneden duiken. Vooral daarom vind ik ze zo geweldig!

Submit a Comment

Herstel wachtwoord
Geef je e-mail adres. Een nieuw wachtwoord wordt verzonden.