SIDEBAR

Wederzien met een oude bekende

jun 05 2017

Ondanks ik vanmorgen met Hans Capiau op stap was, was hij niet de oude bekende die ik ontmoette.

Laten we aan het begin van de ochtend beginnen. Rond 5 uur was ik ter plekke, en er waren nog geen libellen of juffers te zien. Ik nam dan even de tijd voor landschapsfotografie.

Het was best en mooie ochtend met mooie kleurtinten in de lucht om enkele landschappen te fotograferen. Terwijl ik op het goede licht wachtte, stapte ik al even rond op zoek naar libellen en juffers. Die zoektocht leverde aanvankelijk niets op. Aan de donkerte lag het niet, want zelfs dan zie ik ze hangen 🙂

Deze uitstap van vanochtend was voor mij geen plezierreisje: het was ook de voorbereiding van de workshop libellen & waterjuffers van komend weekend. Dan is de opdracht heel simpel voor mij: zoeken tot ik wat vind. En moeite wordt beloond!

Ik ontmoette terug de beekoeverlibel, na een afwezigheid van ongeveer 5 jaar. Zo lang is het geleden dat ik ze daar heb waargenomen. En omdat ik van Hans zijn tocht tot in De Kempen toch nog een vruchtbare reis wou maken, liet ik hem eerst de beekoeverlibel (Orthetrum coerulescens) fotograferen.

Uiteraard wou ik de kans ook niet laten schieten. De foto hierboven was een van de eerste foto’s die ik maakte. Maar het was intussen al behoorlijk warm, en de libel vloog weg.

Normaal zet ik niet als een gek de achtervolging in, maar dit keer was het toch het proberen waard. De libel vloog niet zo ver, en ging iets verder op een grashalm zitten. Waaw, veel beter dan waar ze oorspronkelijk zat! Het kleurenpalet werd veel mooier, en de libel kwam veel beter tot haar recht. Haar, want het is het vrouwtje van de beekoeverlibel. Het mannetje is blauw getint.

Deze foto toont de libel nog beter in haar omgeving. Het moeilijke aan grashalmen is dat ze erg gevoelig zijn aan wind. Zelf wanneer het windstil is. Verklaar me maar voor gek!

Zowel Hans als ik waren al heel blij met wat we hadden waargenomen. Terwijl Hans de beekoeverlibel op de grashalm fotografeerde, ging ik wat verder zoeken, en trof nog een vrouwtje van de gewone oeverlibel aan.

Een prachtig vers exemplaar, waarbij de gele tinten nog heel mooi tot hun recht kwamen. De gewone oeverlibel is een soort die ik al behoorlijk vaak fotografeerde. Daarom koos ik onmiddellijk voor een ander standpunt.

Het werd warm en we hadden het stilaan gehad. Op de terugweg zei ik tegen Hans dat ik nog even zou kijken of ik een larve van de grote keizerlibel kon vinden die ging uitkomen. Ja hoor, we kwamen er een tegen. Maar die heb ik zelf niet gefotografeerd, Hans wel. Hou dus zijn website in de gaten om de foto’s hiervan te zien.

Ik fotografeerde nog even de bloemen van het heidekartelblad, voor mij een belangrijke soort. Deze plant tref je niet zo snel aan, en weer een typische vegetatie van De Kempen.

Submit a Comment

Herstel wachtwoord
Geef je e-mail adres. Een nieuw wachtwoord wordt verzonden.